dinsdag 23 augustus 2016

Recycling-kunst in Museum Sjoel

Frans Sellies in zijn computerhoek, met een documentaire over de joodse kunstenares Hanna Oren-Huppert.

Vanaf 1 september exposeert Hanna Oren-Huppert in Museum Sjoel. Elburger Frans Sellies maakte een documentaire over de joodse kunstenares.

Door Margaretha Coornstra


ELBURG – Het filmpje over Hanna Oren-Huppert is niet Sellies’ eerste klus voor de Sjoel. De afgelopen drie jaar maakte hij zo’n tien minidocumentaires, als toelichting bij de exposities. Ook elders in ‘cultureel Elburg’ is hij regelmatig actief. Zo filmde hij in 2015 dramascènes voor de lokale versie van The Passion en was hij in mei 2016 betrokken bij de registratie van het openluchtspel ‘Willem van Oranje’ (een productie van Stichting 8081), die binnenkort op dvd verschijnt.
Hoewel Frans Sellies fotografie en filmen louter als hobby ziet, levert hij gedegen werk. “Dat komt door mijn baan aan de Hogeschool Windesheim in Zwolle. Ik was daar werkzaam bij de opleiding Journalistiek.”
Wel beperkt hij zich tot kleine projecten, stelt hij met nadruk: “Het moet afzienbaar blijven. En ik moet echt voeling met het thema hebben, of met de persoon die ik daarover interview. Wanneer ik vooraf informatie zoek op internet, vorm ik me een beeld van het onderwerp. En heb ik daar geen affiniteit mee, dan begin ik er ook niet aan.”

Met de joodse kunstenares Hanna Oren-Huppert voerde Frans Sellies een geanimeerd gesprek. Een bewogen én beweeglijke vrouw, constateert hij:  “Als ze niet aan het boetseren is, zit ze wel de klei van haar handen te schrapen of druk te gebaren terwijl ze praat. Maar wat me vooral opviel, was hoezeer de titel van de Sjoel-expositie, ‘Onderweg’, van toepassing is op haar eigen leven.”

Eigenlijk begon dat al bij haar geboorte, die ‘onderweg’ plaatsvond: in de trein die haar gevluchte (want joodse) ouders in 1946 van Rusland naar Polen bracht. Diverse reizen volgden. In 1949 emigreerde de kleine Hanna met haar ouders naar Israël. Dat leek definitief; ze groeide er op, doorliep haar militaire dienst en studeerde sociologie. Ze promoveerde echter in Nederland, keerde terug naar Israël, maar kreeg daar steeds meer moeite met het politieke klimaat.
“Het was niet meer ons kleine Israël, het was een groot Israël geworden. Maar ik had een eigen mening. En daarmee behoorde ik tot een minderheid,” formuleert ze voorzichtig in een videofragment. Sellies: “Vanwege die politiek kon ze uiteindelijk toch niet meer aarden in Israël en kwam met haar gezin naar Nederland.”

Mede door haar eigen familiegeschiedenis is Hanna Oren-Huppert intens begaan met oorlogsslachtoffers en vluchtelingen. “Dat zie je steeds terug in haar werk,” zegt Frans Sellies. “Begrijpelijk, want haar eigen leven heeft ook iets van een voortdurend vluchten. Hanna lijkt steeds onderweg, alsmaar bezig om dingen achter zich te laten.”


Expositie in de Sjoel Elburg

Hanna Oren-Huppert (1946) promoveerde aan de Universiteit Utrecht als medisch sociologe. Sinds 1985 ontwikkelde ze zich tot autodidact beeldend kunstenares. Ze werkt niet alleen met klei, maar maakt ook zogeheten ‘recycling-kunst’ uit schijnbaar waardeloze materialen. Expositie: 1 sept. t/m 7 januari. Zie www.sjoelelburg.nl.


(De Weekkrant, 23-08-2016)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen